• Het leven op Lesbos

    Rubriek: Werelds , Documentaires , Informatief

    Kunnen we samen het dagboek van een vluchteling tot een echt boek maken?

    Camp Moria, Lesbos, Griekenland. Bedoeld als een refugee hotspot: een plek waar vluchtelingen snel geregistreerd worden om door te reizen naar Europa. In de realiteit is het er overvol en zitten vluchtelingen daar nu al maanden vast, zonder enige vooruitgang. Daniel Herter, filmmaker, besloot om naar het kamp te gaan en te zoeken naar een verhaal. Vluchtelingen zijn ook mensen. Dát wou Daniel, samen met vriend Jacob, duidelijk maken in een korte film.

    “Er is daar zó veel talent, maar vooral de jongeren kunnen dat niet laten zien, omdat ze vluchteling zijn.”

    Zijn vriend Jacob Schaap, sociaal geograaf, was al een tijdje op Lesbos om te helpen in het kamp. Hij had daar Adnan leren kennen. Een jongen die enorm van schrijven houdt en zorgvuldig een dagboek bijhoudt. Toen Maisa, ook vluchteling op Lesbos, dit dagboek las herkende ze zichzelf helemaal in het verhaal. Het is een typisch vluchtelingenverhaal, vol gevoelens en gedachten. Ze begon het dagboek naar het Engels te vertalen, zodat meer mensen het konden lezen.  

    Jacob stelde Maisa voor aan Daniel, en Daniel zag een verhaal. Toen hij Adnan wilde spreken, bleek Adnan al van het eiland af te zijn gegaan. Niemand wist iets over de jongen. Niet waar hij was, niet wat hij deed. Het enige dat ze wisten, was dat hij naar Athene was vertrokken. Dus besloten Maisa en Daniel hem daar te zoeken.

    Het resultaat: deze korte, indrukwekkende documentaire en een stevig Kickstarter project:

     

    We spraken Daniel over het project, het eiland, de zoektocht en zijn kijk op de vluchtelingen. 

    Waarom wilde je deze documentaire maken?

    “Ik speelde al een tijdje met het idee om ook naar Lesbos te gaan en daar iets te doen, iets met film.” Het verhaal van Adnan en Maisa kwam hij daar tegen, maar dat pakte anders uit dan verwacht: “Toen ik Adnan zocht met Maisa, bleek hij al naar Athene te zijn gegaan. Toen heb ik samen met Jacob besloten om met Maisa mee naar Athene te gaan om Adnan daar te zoeken."

    Daniel vertelt ook over hoeveel geluk hij had bij het maken van de documentaire. “Als ik in mijn eentje daar naartoe was gegaan met een camera, was het echt onmogelijk geweest iets te maken. Mensen zijn schuw voor de camera en het is onmogelijk om afspraken te maken daar. Omdat Jacob er al een tijdje zat kende hij al veel mensen, hij had Maisa en Adnan in contact gebracht voor het vertalen van het dagboek. Dat is de reden dat ik naar Lesbos ben gegaan, ik was in mijn eentje nooit zo ver gekomen.”

     “Door bijdragen van vrienden hebben we dit project kunnen opzetten en uitvoeren, door hulp van anderen hebben we dit kunnen doen.” 

    Athene is zo’n grote stad, hoe moeilijk was het om Adnan daar te vinden?

    “Het is wel echt een grote stad en er zijn veel vluchtelingen. Alleen kennen alle vluchtelingen elkaar daar onderling allemaal wel een beetje. Er zijn een paar plekken waar hele grote groepen vluchtelingen zitten. Als je die langsgaat vind je iemand wel. Wij zijn daar drie dagen geweest en hebben Adnan toch vrij snel gevonden in het verlaten ziekenhuis.” (zie documentaire, red.)

    Je bent zelf ook een tijd op Kamp Moria geweest. We kennen het allemaal van het nieuws en hebben beelden gezien, maar hoe was het om daar te zijn?

    “Het is één grote zooi daar. Maar voor mijn gevoel als buitenstaander is het wel een georganiseerde chaos. Er zijn overheidsinstanties en NGO’s daar die wel de leiding houden. Waar ik heel erg van schrok is het contrast met Athene. Je hebt daar dezelfde zooi, alleen zijn de vluchtelingen daar helemaal op zichzelf aangewezen. Ik begrijp niet hoe dat kan in Europa. Maisa zegt in de documentaire ook dat er alleen maar goed over Athene werd gesproken, alles zou daar onder controle zijn. Tot je daar zelf gaat kijken, dan zie je dat daar eigenlijk het tegenovergestelde gaande is.”

    Je hebt nog contact met Adnan en Maisa, hoe gaat het nu met ze?

    “We hebben met alle mensen die we daar hebben gefilmd nog contact. Adnan is inmiddels in Europa. Maisa is weer terug op Lesbos, die zit daar met haar familie. Zij hebben binnenkort hun gesprek voor de toelating.”

    “De jongeren die daar zitten, zoals Adnan, nemen vaak het heft in eigen handen. Die doen er alles aan om alsnog gewoon Europa binnen te komen. 

    “ Ze willen geen drie jaar van hun leven weggooien met letterlijk niets doen.”

    “Het is een cliché, maar er zijn daar zo veel mensen die heel hun leven daar hebben opgegeven. Die zitten daar in een zwart gat van verveling. Dat hoor je altijd, maar dat besef je pas als je het zelf ziet. Dat hoop ik ook duidelijk te maken met de documentaire.” Daniel vertelt dat hij de vluchtelingen naar de rest van de wereld toe menselijk wil maken, in plaats van de getallen die je altijd hoort. “Het zijn allemaal mensen.”

    Ben je zelf anders naar vluchtelingen gaan kijken?

    “Nou, het is meer een bevestiging van wat ik al dacht, ik heb er geen compleet ander beeld van gekregen. Ik begrijp dat het voor veel mensen die er niet mee geconfronteerd worden wel heel moeilijk is om daar zo’n beeld van te krijgen. Ik hoop dat ik ze dat kan geven, ook met het dagboek dat we willen uitgeven via onze Kickstartercampagne.”

    Daniel en Jacob zijn de kickstartercampagne begonnen om het dagboek van Adnan tot boek te vormen. Ze willen het boek gaan uitgeven, maar het moet eerst vertaald worden. De vertaling van Arabisch naar Engels is één van de moeilijkste, dus zijn ze hard op zoek naar een goede vertaler. Daniel zegt zelf: “Adnan is één van de jongeren die daar zitten met een enorm talent. Door dat talent kan hij hopelijk meer begrip krijgen voor vluchtelingen. Daar kan zijn dagboek voor zorgen.

    Meer weten over het project, of het project steunen? Klik dan hier!

    Daniel maakte op Lesbos nog een andere video, een portret van een jongen die vast zit op Lesbos. Die bekijk je hier.

Gerelateerd

Nasir ol Molkmoskee, MohammadReza Domiri Ganji

Onveilig? Nee joh!

Vorige week schreven we over Libanon, een land dat onveilig lijkt, maar een geweldige vakantiebestemming is. Deze week in de spotlight: Iran!

kassa-maand-van-bewegen-header

Kassa: De Maand van het Bewegen

Durf jij de uitdaging aan?

E-Divisie KLEIN

Virtueel voetballen nu serieuze zaak

In februari lanceerde de KNVB met meerdere grote mediapartners een nieuwe voetbalcompetitie. Met een controller.